Wat het onderzoek liet zien

Het onderzoek naar AOD-9604 valt uiteen in drie fasen: laboratorium- en dierwerk in de jaren negentig en begin jaren 2000, studies bij mensen betaald door de ontwikkelaar, en later onderzoek naar gewrichten en naar opsporing in de sport.

Vetstofwisseling bij dieren

• Vetweefsel van ratten (Biochem Mol Biol Int, 1993): het fragment hGH 177-191 remde de aanmaak van nieuw vet, maar brak in geïsoleerde vetkussentjes het bestaande vet niet direct af.
• Zwaarlijvige muizen (Biochem Mol Biol Int, 1994): bij genetisch zwaarlijvige muizen verlaagde het fragment de gewichtstoename en de vetmassa.
• Zwaarlijvige ratten, via de mond (Horm Res, 2000): na 19 dagen orale behandeling kwamen zwaarlijvige Zucker-ratten minder dan half zoveel aan als onbehandelde ratten, 15,8 g tegenover 35,6 g. De vetafbraak nam toe en de insulinegevoeligheid veranderde niet.
• Zwaarlijvige muizen, twee weken (Int J Obes, 2001): continue toediening verminderde de gewichtstoename, verhoogde de vetverbranding en het glycerol in het bloed, en gaf geen hoge bloedsuiker. Het peptide bond niet aan de groeihormoonreceptor en liet cellen niet delen.

Op zoek naar het mechanisme

Een studie uit 2001 in Endocrinology vond dat AOD-9604 de hoeveelheid bèta-3-adrenerge receptor in vetweefsel verhoogde, en dat het langetermijneffect op het lichaamsgewicht verdween bij muizen zonder deze receptor. Bij diezelfde knock-outmuizen gaf één dosis nog wel meer vetverbranding, wat erop wijst dat het fragment via meer dan één route werkt.

Studies bij mensen

• Zes studies, 2001 tot 2007: gerandomiseerd, dubbelblind en placebogecontroleerd, met in totaal ongeveer 900 volwassenen. Ze varieerden van eenmalige doses tot 24 weken dagelijks een tablet.
• Werkzaamheid: een studie van 12 weken meldde bescheiden gewichtsverlies in de groep op 1 mg. De OPTIONS-studie van 24 weken met 536 deelnemers vond geen significant verschil met placebo.
• Veiligheid (J Endocrinol Metab, 2013): over alle studies heen waren de bijwerkingen vergelijkbaar met placebo, steeg IGF-1 niet, bleef de glucosetolerantie gelijk en werden geen antistoffen tegen het peptide gevonden. Er werden geen ernstige ongewenste voorvallen aan het middel gekoppeld.

Onderzoek naar kraakbeen

In een studie uit 2015 bij 32 konijnen met beschadigde kniegewrichten verbeterden injecties met AOD-9604 in het gewricht de kraakbeenscores, en de combinatie met hyaluronzuur werkte het best. Dit blijft één kleine dierstudie, en het is niet bij mensen getest.

Opsporing in de sport

Een studie uit 2013 toonde aan dat AOD-9604 de standaard bloedtest op groeihormoondoping niet verstoort. Belgische autoriteiten meldden in 2014 in beslag genomen preparaten. In 2015 publiceerde een Amerikaans lab een urinetest die zeer kleine hoeveelheden kan aantonen, zes afbraakproducten identificeerde en het peptide bevestigde in in beslag genomen flesjes.

Gaten in het bewijs

• De belangrijkste studie bij mensen was negatief voor gewichtsverlies.
• De veiligheidsgegevens bij mensen gaan over tabletten, niet over andere vormen die nu worden verkocht.
• De meeste studies werden betaald of uitgevoerd door de ontwikkelaars.
• Overzichtsartikelen uit 2026 in Sports Medicine en Frontiers in Endocrinology wezen op het gebrek aan onafhankelijke gegevens bij mensen voor groeihormoonfragmenten die als onderzoekschemicaliën worden verkocht.

Samenvatting

AOD-9604 veranderde de vetstofwisseling bij knaagdieren en leek veilig in korte studies bij mensen, maar gaf in de beslissende studie geen betekenisvol gewichtsverlies. Verder rust het bewijs op een klein aantal dierproeven.

Bronnen

1. Wu Z, Ng FM. Antilipogenic action of synthetic C-terminal sequence 177-191 of human growth hormone. Biochem Mol Biol Int. 1993;30:187-196. PMID 8358331
2. Natera V, Jiang WJ, Ng FM. Effect of hGH 177-191 on lipid metabolism in ob/ob mice. Biochem Mol Biol Int. 1994;33:1011-1021. PMID 7987248
3. Ng FM, et al. Metabolic studies of a synthetic lipolytic domain (AOD9604) of human growth hormone. Horm Res. 2000;53:274-278. PMID 11146367
4. Heffernan MA, et al. Effects of oral administration of a synthetic fragment of human growth hormone on lipid metabolism. Int J Obes Relat Metab Disord. 2001;25:1442-1449. PMID 11673763
5. Heffernan M, et al. The effects of human GH and its lipolytic fragment (AOD9604) on lipid metabolism following chronic treatment in obese mice and beta(3)-AR knock-out mice. Endocrinology. 2001;142:5182-5189. PMID 11713213
6. Wilding J. AOD-9604. Curr Opin Investig Drugs. 2004;5:436-440. PMID 15134286
7. Stier H, Vos E, Kenley D. Safety and tolerability of the hexadecapeptide AOD9604 in humans. J Endocrinol Metab. 2013;3:7-15. doi:10.4021/jem157w
8. Orlovius AK, et al. Effects of the hGH fragment AOD9604 on the WADA hGH isoform immunoassays. Drug Test Anal. 2013;5:850-852. PMID 24124033
9. Vanhee C, et al. Identification of AOD-9604 in seized preparations. Drug Test Anal. 2014;6:964-968. PMID 24976118
10. Cox HD, et al. Detection and in vitro metabolism of AOD9604. Drug Test Anal. 2015;7:31-38. PMID 25208511
11. Kwon DR, Park GY. Effect of intra-articular injection of AOD9604 with or without hyaluronic acid in rabbit osteoarthritis model. Ann Clin Lab Sci. 2015;45:426-432. PMID 26275694
12. Thomas A, et al. Determination of growth hormone releasing peptides and related peptides in urine. J Sep Sci. 2016;39:333-341. PMID 26578461
13. Mendias CL, Awan TM. Safety and efficacy of approved and unapproved peptide therapies for musculoskeletal injuries and athletic performance. Sports Med. 2026;56:1921-1935. PMID 41966639
14. Dominikowski A, Rękoś Z, Olejarz M, et al. The emerging landscape of performance-enhancing peptides modulating GH-IGF1 axis: bridging the gap between clinical evidence and patient self-administration. Front Endocrinol (Lausanne). 2026;17:1822475. PMID 42395176